Откако умрев ми се случија многу нешта-Рикардо Адолфо

Брито, раскажувачот на оваа приказна е емигрант, кој со својата жена Карла и нивниот син се обидуваат да започнат нов живот во земја чиј јазик не го зборуваат. Една наивна неделна прошетка се претвора во голгота, откако тие се губат на патот кон дома, низ непознатиот град што треба да им биде новиот дом.
Во мисија да решат еден навидум логистички проблем, Брито колебливо ги води низ лавиринтот на животни одлуки што треба или требало да ги донесат. Во постојан мисловен автобојкот, тој толку успева да ги усложни нештата што стигнува до заклучокот дека треба секогаш да го прави спротивното од она што мисли дека е правилно. Карла не е целосно убедена дека оваа теорија ќе ги врати на вистинскиот пат, буквално и фигуративно. Заробени во сопствената немоќ пред светот што им се обраќа „на странски“, се соочуваат со прашањето за можноста да постојат одново, да се пресоздадат, без да се поништат себеси во таа туѓа стварност, каде што сè започнува од нула.